نشریۀ اینترنتی نهضت مقاومت ملی ایران

N A M I R

 

 

پیام دكتر شاپور بختیار

به یاران و همرزمان دیرین در جبهه ملی

 

با اعتقاد استواری كه از روزگار نوجوانی به اصول دمكراسی و حقوق انسانی داشته و دارم اینك كه وطن ما در ظلمت فاشیسم مذهبی و فضایی آكنده به خون و اشك و عزا، یكی از تیره ترین ادوار تاریخ خود را سپری میكند، روا دیدم كه با آن گروه از همرزمان خود در صفوف جبهه ملی ایران به رهبری مصدق كه هنوز بر میثاق و آرمان های بلند ایرانی خویش راسخ و پا برجا مانده اند، به گفتگو بنشینیم. شما من را میشناسید و از سیر زندگی سیاسی من آگاهی دارید و به روشنی میدانید كه از دیرباز در مسیر پیكار با دیكتاتوری و فساد و وابستگی همواره به ضرورت تاكید بر نهادهای اصیل ملی و عدم انحراف از اصولی كه نهضت ملی ایران را تشكیل میداده است اصرار داشته ام.

 

من حتی از آغاز نطفه گیری فتنه خمینی به یاران خود در شورای جبهه ملی كه متاسفانه به علت ضعف و فقدان روشن بینی سیاسی و اجتماعی میراث گران مایه مصدق به عنصری بی جان و خاموش و بی اثر مبدل ساخته بودند به تكرار خاطر نشان میساختم كه ذات نبرد با دیكتاتوری هیچگاه با همدلی و همگامی با عنصری كه در تمامی جنبش های سیاسی و ملی قرن اخیر كشور ما ماهیت ارتجاعی و زیانكار خود را بازی نموده اند، سازگار نمیتواند بود. ولی اكثریت آنان نه فقط این تاكید و توصیه اصولی را بگوش نگرفتند بلكه خود به یك دنباله رو و عامل بی اراده بدل گشتند.

 

حوادث روزگار در رهگذر یك تجربه تلخ و گزنده ثابت كرد كه من تا چه پایه در ابراز آن پیش بینی ها و شناخت نتایج آن كج روی های خطرناك محق بوده ام. اما حالا شما یاران دیرین من، اگر به هنگام بروز فتنه چون سایر مردم در هیاهوی وحشت باری كه دارو دسته ضد ایرانی خمینی برپا كرده بود فرصتی برای تحقیق و بازیابی حقیقت پیدا نكردید، دست كم امروز در كنار اندوه آزمون ها و آگاهی به عمق فاجعه ای كه ملت بی گناه ایران را در خود فرو برده است، شایسته است به قصد جبران مافات و غلبه بر این دیو سرکش با وجدانی زنده و حقیقت یاب، به جستجوی حق قیام كنید و مخصوصا خواست ها و پیش بینی های مرا در قلب آن تیره روزها كه امان از اندیشه عالم و عامی گرفته بود، عیار بزنید.

 

من با قاطعیت تمام و با این امید زمام حكومت را به دست گرفتم و از همان نخستین لحظه به اجابت درخواست های به حق مردم، در زمینه های دست یابی به آزادی و استقلال و عدالت اجتماعی همت گماردم. تمام هم من در آن روزها متوجه این هدف بود تا از انحراف وحشتناكی كه به دسیسه ملاها و صحنه پردازان و متحدان توده ای آنها، در عرصه حركت صادق مردم، پایدار شده بود، مانع شوم و به خود حق نمیدادم كه در آن دوران بحرانی كه با شتاب تمام اسباب فنای هویت ملی ما فراهم میشد خاموش بمانم و امروز با قاطعیت ادعا میكنم كه اگر كمی بیش از آنچه از زمان فرصت گرفتم، به ادامه خدمت توفیق می یافتم شاید وطن ما به این سرنوشت هولناك مبتلا نمیشد، من بارها گفته ام كه در این ستمی كه به وطن ما روی كرده است، مردم ساده كوچه و بازار گناهی نداشته اند زیرا دوران بالنسبه طولانی خودكامگی قدرت تشخیص و تمیز را از آنها ربوده بود، تمامی آنها كه در جریان مرداد ۳۲دوره نوجوانی خود را سپری میكردند در آغاز فتنه خمینی تازه به مراحل كمال زندگی قدم میگذاشتند و بدین صورت اكثریت قاطع ملت بكلی از حال و هوای جوشش نهضت ملی ایران در سالهای قبل از مرداد ۳۲ دور مانده بودند. اما كسانی كه عصر نهضت ملی ایران و مكتب مصدق را درك نموده و حتی زندگی سیاسی خود را در آن عهد ساخته و پرداخته بودند و بر كوس جانشینی مصدق مینواختند، دیگر حق ندارند در این معصومیت خود را شریك مردم ساده بنمایند.

 

با چنین نظرها بود كه من هرگز نمیتوانستم خود را به بازار دروغ و تزویر تسلیم كنم و رسالت ها و آموخته ها و باورهای خود را با گزافه های رایج مبادله نمایم. من حتی آن روز كه به خمینی اجازه دادم به مملكت باز گردد، بر اساس همان اعتقاد عمل میكردم، چنانچه صریحا اعلام داشتم هركس از تابعیت ایران بر خوردار است حق دارد در سرزمین خود زندگی كند و هیچ كس نمیتواند او را از این اختیار باز دارد و با گذرنامه اش را تمدید نكند. من به روشنی گفتم كه اگر كسی خلافی مرتكب شده است این قانون است كه باید در حق وی داوری كند، كه البته عمامه موجب مصونیتی برای كسی نمیشود.

 

همچنین بر مبنای همین ایمان و توجه به اصول آزادی و حاكمیت ملی بود كه در دولت ۳۷ روزه خود به شیوه ای بیسابقه زندانهای سیاسی را گشودم و ابزار دیكتاتوری را با قاطعیت شكستم و سانسور مطبوعات را برچیدم و با صراحت اعلام داشتم كه به چیزی كمتر از یك حكومت ملی و آزادی های فردی و اجتماعی تسلیم نخواهم شد و هیچ گاه به بهانه اوضاع فوق العاده و غبار عصیان كه بر سراسر مملكت مستولی است، با كشتن آزادیها به مقابل شرایطی كه عوامل فتنه ولو با سوءاستفاده از همان آزادی ها بر ضد دولت پدید آورده اند از میثاق خود باز نخواهم گشت. من نمیخواستم با قدرت دربرابر هرزه دری مطیوعاتی كه برای اولین بار پس از بیست و پنج سال از یوغ سانسور و سازمان امنیت رسته بودند صف آرایی كنم نه فقط در هیاهوی غلیظ فتنه گران، بلكه همچنین با موضع گیری های تنگ نظرانه و خود باختگی مدعیان رهبری ملی كه یك سره و تمام اختیار و اراده خود را به عناصر ضد ملی و روضه خوان های دشمن آزادی و ایران تفویض كرده بودند كمتر به گوش مردم رسید ولی این نیز مرا مایوس نساخت و با آنكه با هزار شاهد میدیدم فتنه اوج میگیرد و بر مطالبات حقه جامعه چیره میشود، و جنبش مردمی را بدنبال خود میكشد، به خدمت خود ادامه دادم زیرا میدانستم كه این دولت حتی در صورت ناكامی معیار صادقی در راه تجربه و شناخت ملت خواهد شد و حوادث بعدی در صحت این پیش بینی مهر تایید گذاشت.

 

من، اگر در آن روزها به همرزمان خود و به تمامی ملت ایران به تكرار و اصرار یادآور میشدم كه در شان نهضت ملی ایران نیست تا خود را در حركتی غرق كنند كه مشتی روضه خوان قدرت طلب و بی ریشه آن را تدارك دیده اند. اگر پا فشاری داشتم كه فرصت بدهند دولتی كه مطابق یك روند منطقی بر نظامی خود كامه تحمیل شده به خدمت سازنده خود در مسیر دمكراسی و حاكمیت ملی ادامه بدهد، امروز مردم روشن تر و آگاهتر از همیشه به صدق این نظرها راه میجویند بر بنیاد چنین برداشت ها و در مسیر چنین تجربه ای كه متاسفانه در شرائط خون و اشك و آتش و ویرانگری نصیب ملت ایران شده است من از یاران قدیم خود، از آنهایی كه بر عقاید خود استوارند دعوت میكنم تا در نهضت مقاومت ملی ایران كه ادامه دهنده راه نهضت ملی ایران و آرمانهای مصدقی است گرد بیایند و بیش از این اجازه ندهند كه هیولای جمهوری اسلامی كه به صد گواه، آخرین مراحل حیات آلوده خود را پشت سر میگذارد، حتی یك روز بیشتر از آنچه هست، از تفرقه نیروهای ملی سود بجوید.

 

از دیدگاه نهضت مقاومت ملی ایران، شرایط امروز وطن ایجاب میكند كه همه نیرو های ملی با تاكید بر اصل آزادی و استقلال در برابر فتنه ای كه به حال احتضار افتاده است بسیج شوند و كوشش در راه عقاید و آرمانهای مسلكی خود را به روزگاری واگزارند كه وطن از ستم دامن گیر این موجودات ضد بشر و ضد ایرانی رها شده باشد.

 

من معتقدم كه در این مراحل خطیر سهل انگاری نسبت به رسالت هایی كه حقا به عهده ملیون است گناهی نابخشودنیست و تاریخ ایران و ملت ایران كه اكنون با چشم باز به عمق مصیبت خود مینگرند، به سهولت از آن نخواهد گذشت بدیهی است نهضت مقاومت ملی نمیتواند پذیرای عناصر وابسطه خارجی و نیز كسانی باشد كه در طرح ریزی و پایه گزاری فتنه جمهوری اسلامی شركت داشته اند و همچنین از نظر نهضت مقاومت ملی ایران هیچ گروه و جمعیتی و فردی حق ندارد در مقام قیمومیت و نیابت ملت، برای نظم حكومتی و رژیم آینده ایران رای خود را حاكم و غیر قابل اجتناب بخواند زیرا به حكم تاكید بر اصول حاكمیت ملی و احترام به رای مردم این امری است در حدود صلاحیت خود مردم با مؤسسان مردم.

 

از دیدگاه نهضت مقاومت ملی ایران، هیچ حادثه ای كه قانونا و منطقا بتواند ناسخ قانون اساسی ١۹۰۶ و میراث مشروطیت ایران تلقی شود روی نداده است و لذا در مرحله بازیابی وطن، میباید همچنان بر این قانون اتكاء نمود كه انحراف از آن خود ناشی از عدم اعتنا به شیوه های دمكراتیك و رای مردم است.

 

یاران و همرزمان دیرین؛ نهضت مقاومت ملی ایران بر پایه این اعتقادات و بهره مند از تجربیاتی پر ارزش تنها آلترناتیوی است كه در ادامه راه مصدق و بر شالوده همان ایمان و باوری كه ما را برانگیخت كه زیر درفش آن و در صفوف جبهه ملی ایران گرد هم آئیم قادر است بر این فاجعه ایران سوز فائق شود. من این دعوت ملی را به هنگامی كه بیش از هر زمان مخصوصا به هنگامی كه جمهوری اسلامی در عمل و نظر با شكست و رسوایی روبرو شده و به احتضار افتاده است، مطرح میكنم.

 

با تاكید بر این حقیقت كه در این شرایط چگونگی تصمیم و روش نیروهای ملی چه در پایه ریزی ایران آزاد آینده نقشی تعیین كننده ایفا خواهد كرد.

 

ایران هرگز نخواهد مرد

پاریس شاپور بختیار