|
اسماعیل
خوئی
پرچم

ای یگانه
نمادِ میهنِ
من!
معنی ی
ماندگار
بودنِ من!
ای خجسته
نشانگرِ
ایران!
دلِ ِ دل،
جانِ ِ جانیِ
و منِ ِ من.
از سه رنگِ
تو، سبز و سرخ
و سپید،
دشتِ ایران
همیشه گلشنِ
ماست.
آینه دارِ
شیر و
خورشیدت
دلِ بی باک و
جانِ روشنِ
ماست.
سرخ ات از
مهر و داد می
گوید.
سبزت آرد
پیام آبادی.
و سپیدت
نشانه ی
خِرَد است
که برد راه
مان به آزادی.
زیر چتر
یگانگی بخش
ات،
هر کسی خانه
دارد ایرانی
ست.
دور باد از
همه قلمروِ
تو
هر چه درد و
دروغ و
ویرانی ست.
*
مانده ای و
بمان ،
ای خجسته
نماد!
ای پیام خوش
ات
مهر و شادی و
داد!
زیر چتر تو
بارِ دگر
کاوه بندد
میان.
مانده ای و
بمان،
یادگارِ
کیان!
یازدهم
فروردین
هزارو سی صدو
هشتاد و هشت -
بیدرکجای
لندن
منتع
: احترام آزادی
|