|
آزادی
بیان در سال
۲۰۱۱:
ایران در
پایینترین
ردههای
جدول
Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift:
سازمان
"گزارشگران
بدون مرز" در
گزارشی وضعیت
آزادی نشر و
بیان در جهان
در سال ۲۰۱۱
را منتشر کرد.
ایران در پایینترین
ردههای
جدول قرار
گرفته است.
تنها سه کشور
اریتره،
ترکمنستان و
کره شمالی
وضعیتی بدتر
از ایران
دارند.
سازمان
مستقل و بینالمللی
"گزارشگران
بدون مرز"
برای دهمین
بار متوالی
گزارشی
سالانه از
وضعیت آزادی بیان
در سال ۲۰۱۱
را منتشر کرد.
در این لیست
وضعیت آزادی
بیان در ۱۷۸
کشور جهان در
فاصله زمانی
اول دسامبر
۲۰۱۰ تا
پایان
نوامبر ۲۰۱۱
منعکس و
کارنامه
کشورها در
مقایسه با
سال گذشته سنجیده
شده است.
بنا به
گزارش،
خبرنگاران و
روزنامهنویسان
در سال گذشته
مسیحی باز هم
کوشیدند
مبارزات
مردم را در
راه آزادی و
حقوق خود
بازتاب دهند
و باز هم رژیمهای
دیکتاتوری
با قهر و
خشونت از کار
حرفهای
آنها
جلوگیری
کردند. تجربه
نشان میدهد
که رژیمهای
خودکامه
تنها به خفه
کردن
اعتراضات
مردمی بسنده
نمیکنند،
بلکه
خبررسانی
درباره
مبارزات مردم
را نیز
همواره مورد
تعقیب قرار
میدهند.
در سال
۲۰۱۱ در
کشورهای
گوناگون
جهان عده بیشماری
از
خبرنگاران و
روزنامهنویسان
به زندان
افتادند،
ربوده شدند
یا مورد شتم و
ضرب قرار
گرفتند. رژیمهای
تمامتخواه
که به کنترل
زندگی
شهروندان
گرایش دارند،
عموما
نظارت بر
رسانههای
جمعی را از
"حقوق
بدیهی" خود
میدانند.
برای
بسیاری از
حکومتها
خشونت علیه
رسانههای
جمعی به امری
عادی بدل شده
است. در
کشورهای
مکزیک (مقام
۱۴۹)،
هندوراس
(مقام ۱۳۵) و
پاکستان
(مقام ۱۵۱)
کارکنان
رسانههای
جمعی در معرض
انواع
فشارها و
تعدیات هستند.
در پاکستان
برای دومین
سال پیاپی
بیشترین تعداد
روزنامهنگاران
به قتل
رسیدند.
در
سومالی (مقام
۱۶۴) وضعیت
روزنامهنگاران
از ۲۰ سال پیش
همچنان وخیم
است. جمهوری
اسلامی
ایران با
تعقیب و
دستگیری
روزنامهنگاران
در مقام ۱۷۵
قرار گرفته
است، یعنی
چهارمین
کشور از
پایین جدول.
در عراق نیز
قتل چند روزنامهنگار
وضعیت این
کشور را ۲۲
درجه پایین
آورد و به پله
۱۵۲ رساند.
قیامهای
مردمی در
کشورهای
عربی
سال
۲۰۱۱ شاهد
قیامهای
مردمی در چند
کشور عربی
بود. رژیمهای
حاکم جنبشهای
اعتراضی را
با خشونت و
ددمنشی پاسخ
دادند. وبلاگنویسان
و کاربران
اینترنت بیش
از پیش در
معرض آزار و
عذاب قرار
گرفتند. در
شرایطی که
روزنامهنگاران
حرفهای یا
خبرنگاران
خارجی اجازه
فعالیت
نیافتند،
کنشگران
فضای مجازی
توانستند به
امر خبررسانی
کمک کنند و در
موارد
بسیاری با
عقوبتی سخت
روبرو شدند.
جنبش
معروف به
"بهار عربی"
با خشونت
زیاد همراه بود
و قربانیان
فراوان گرفت.
سازمان
"گزارشگران
بدون مرز"
امیدوار است
که این تلاشها
در درازمدت
نتایج
پرباری برای
دموکراسی در
این کشورها
داشته باشد.
آشکار است که
دموکراسی
همه جا با
آزادی بیان
تحکیم گشته
است و هرجا آزادی
بیان محدود
شود،
دموکراسی
نیز به زودی رنگ
میبازد.
نخستین
امواج
انقلابی در
تونس بلند شد.
مردم طی چند
هفته دستگاه
استبدادی
زینالعابدین
بن علی را
برچیدند. در
این کشور
کوچک شمال
آفریقا
وضعیت آزادی
بیان ۳۰ پله
بالا آمد و در
مقام ۱۳۴
قرار گرفت.
هرچند رژیم
تازه هم
آزادی نشر و
بیان را به
صورت کامل تأمین
نکرده است.
در مصر
هنوز وضعیتی
ناروشن حاکم
است. این کشور
به مقام ۱۶۶
سقوط کرده
است، زیرا
"شورای نظامی"
که پس از
سرنگونی
حسنی مبارک
قدرت را به
دست گرفت،
قانون وضعیت
فوقالعاده
را در کشور
تمدید کرد؛
قانونی که یکی
از عواقب آن
محدود کردن
آزادی
مطبوعات است.
نمونهای
منفی از جنبشهای
عرب را میتوان
در امیرنشین
بحرین دید. در
این کشور
کوچک حاشیه
خلیج فارس
اعتراضات
مردمی با قهر
و خشونت
سرکوب شد و
بسیاری از
فعالان حقوق
بشر دستگیر
شدند. در
بحرین وضعیت
آزادی بیان
۲۹ پله پایین
آمد و در لیست
به رتبه ۱۷۳
رسید.
_________________________________________________________________
مقالات
منتشر شده الزاما نقطه نظر، بيانگر
سياست و
اهداف نشریۀ اینترنتی
نهضت مقاومت
ملی ایران نميباشند. حق ويرايش
اخبار و مقالات
ارسالی برای
هیئت تحریریۀ نشریه محفوظ است.
|